(SHAKE BEFORE USE + THE GHOST OF A THOUSAND + THE GET UP KIDS) 24/07/2010 Parque del Espadañal (Suances) GRATIS
Segundo año consecutivo que nos acercamos el sábado por el segundo día del Takio fest, en ese bonito y acogedor enclave que es el parque del espadañal en Suances, hubo tentaciones de ir también el viernes, pero viendo el largo trayecto, y la mala sensación que me dejaron H2O el año pasado en el Resurrection Fest, disiparon las dudas, así que solo nos acercamos el segundo día, y eso que con todo el dolor de mi alma me tuve que perder a los Valient Thorr en el Azkena.
Partimos sabiendo de antemano la cancelación de ultima hora de Hzero, una lastima porque seguro que era una de las mejores bandas que iban a pisar el escenario, y suponiendo por lo tanto un retraso en el inicio del festival, pero no fue así, ya que para cuando llegamos, la primera banda ya había empezado, unos tal Spark Pet, que por lo que me contaron, utilizaban bastante electrónica, dudo que me hubiesen gustado. Los primeros que vimos sobre el escenario fueron a los xerezanos de Shake Before Use que facturaron un muy elegante Indie Rock, con algún problema en la guitarra todo hay que decirlo, y mucho salero, de hecho ellos se marcaron "el chiste del día", no estuvieron nada mal como aperitivo para abrirme el festival.
Los siguientes en aparecer fueron los ingleses The Ghost of a Thousand, curiosamente también estarán en otro festival importante de la península como el Resurrection, que practicaban un Hardcore muy rockero, de hecho se marcaron hasta una versión de ACDC, que realmente no me acabo de encandilar, las estructuras se me hacían algo caóticas y no me dejaban realmente satisfecho, sin embargo hay que remarcar que como espectáculo un 10, el cantante estaba jodidamente loco y hasta se fue a las gradas micro en mano, pusieron muchas ganas, actitud y movimiento sobre el escenario, se agradece, y como tal siempre da un resultado divertido.
Tocaba a continuación la actuación mas esperada, por mi y por muchos otros, del festival, los americanos The Get Up Kids, que se han arrejuntado de nuevo para celebrar los 10 años de la salida de su disco mas mítico "Something to write home about". No nos vamos a engañar, disfrute como un enano con casi todos sus temas, sobre todo con la amplia representación del disco antes mencionado. Comenzaron ya animando a la gente con "Holiday", le siguieron temas como "Valentine", "Red Letter Day" o "Action & Action" donde literalmente hubo una tremenda invasión del escenario por parte de la gente durante toda la canción, y tuvieron que bajarlos la propia banda al final de la canción, por cierto antes de que empezase imaginaba que este tema seria con el que cerrarían pero no fue así, tocaron algún tema mas, antes de hacer un bis con "Close to me" de los The Cure y finalizando con "Ten minutes". Para finalizar are 2 apuntes, el primero, se tocaron también un par de pestiños de temas importantes... y segundo, si este concierto lo pillas hace 8 años hubiera sido la bomba, aun así estuvo muy bien y me quite una espinita clavada.
Finalizaban It's Not Not, pero tras un par de temas viendo su indie bastante moderno y los graciosos bailes de su cantante, ya que no nos llamaba mucho decidimos abandonar el recinto que se hacia tarde y quedaba una dura vuelta.
Para contactar conmigo para lo que sea, mandarme promos, mandar información, hacer cualquier consulta... la dirección es info@prosineck.es.
Si habéis intentado enviar un email a la dirección de arriba y os ha devuelto algún error, volver a intentarlo ahora.. he tenido problemas con el correo.
Si habéis intentado enviar un email a la dirección de arriba y os ha devuelto algún error, volver a intentarlo ahora.. he tenido problemas con el correo.
lunes, julio 26, 2010
viernes, julio 23, 2010
KARMA TO BURN + YEAR LONG DISASTER
Kafe Antzokia (Bilbao) 22/07/2010 A:12€ / T:15€
Con bastante puntualidad, como es costumbre en el Antzoki, a penas entre 5 o 10 minutos de retraso, empezó el bolo, y empezó de una forma imprevista, y es que Daniel Davies guitarra y voz de Year Long Disaster, hijo de un miembro de la mítica banda inglesa The Kinks, compareció sobre el escenario para tocar 2 temas en solitario, y luego ya aparecieron el resto de la banda para tocar como 4 temas mas de un buen rock setentero facturado con mucha calidad y potencia, pero la verdad es que el set fue cortísimo y los 2 temas en solitario bajo mi humilde opinión sobraron del todo, mas teniendo cuenta lo poco, poquísimo, que tocaron, en fin que nos quedamos como un poco desamparados.
Menos mal que esa sensación anterior se nos paso en el mismo momento que salieron al escenario Karma To Burn, sabia que compartía un par de miembros con Year Long Disaster, pero me sorprendió ver que eran la misma formacion, no se si esto continuara así o ha sido por la gira, pero haciendo una música totalmente distinta. Y es que desde sus primeros riffs demostraron por que son una de las bandas mas reputadas del Stoner Rock, si bien yo no me esperaba tanta gente de audiencia. Así las cosas dieron un pedazo de concierto con riffs rockeros poderosos, prácticamente instrumentales excepto alguna canción, y es que son "La banda" Stoner Rock instrumental por excelencia, y yo que no soy un gran fan de la música instrumental me tengo que rendir a sus pies... Sonido saturado, potencia, visceral... se me hizo un poco largo todo hay que decirlo, pero creo que es algo inherente a mi con respecto a este tipo de sonidos, y tampoco es que sea muy amigo de los conciertos de excesiva duración, creo que los 75 minutos que tocarían acabando con una versión de Black Sabbath muy currada, estuvieron muy bien seleccionados, no dedicándose a repasar solo su ultimo álbum "Appalachian Incantation", sino toda su carrera.
Con bastante puntualidad, como es costumbre en el Antzoki, a penas entre 5 o 10 minutos de retraso, empezó el bolo, y empezó de una forma imprevista, y es que Daniel Davies guitarra y voz de Year Long Disaster, hijo de un miembro de la mítica banda inglesa The Kinks, compareció sobre el escenario para tocar 2 temas en solitario, y luego ya aparecieron el resto de la banda para tocar como 4 temas mas de un buen rock setentero facturado con mucha calidad y potencia, pero la verdad es que el set fue cortísimo y los 2 temas en solitario bajo mi humilde opinión sobraron del todo, mas teniendo cuenta lo poco, poquísimo, que tocaron, en fin que nos quedamos como un poco desamparados.
Menos mal que esa sensación anterior se nos paso en el mismo momento que salieron al escenario Karma To Burn, sabia que compartía un par de miembros con Year Long Disaster, pero me sorprendió ver que eran la misma formacion, no se si esto continuara así o ha sido por la gira, pero haciendo una música totalmente distinta. Y es que desde sus primeros riffs demostraron por que son una de las bandas mas reputadas del Stoner Rock, si bien yo no me esperaba tanta gente de audiencia. Así las cosas dieron un pedazo de concierto con riffs rockeros poderosos, prácticamente instrumentales excepto alguna canción, y es que son "La banda" Stoner Rock instrumental por excelencia, y yo que no soy un gran fan de la música instrumental me tengo que rendir a sus pies... Sonido saturado, potencia, visceral... se me hizo un poco largo todo hay que decirlo, pero creo que es algo inherente a mi con respecto a este tipo de sonidos, y tampoco es que sea muy amigo de los conciertos de excesiva duración, creo que los 75 minutos que tocarían acabando con una versión de Black Sabbath muy currada, estuvieron muy bien seleccionados, no dedicándose a repasar solo su ultimo álbum "Appalachian Incantation", sino toda su carrera.
sábado, julio 17, 2010
THE OCEAN + THE NAME
Rock Star Live (Barakaldo) 16/07/2010 10€
Tras la cancelación del anterior concierto de The Ocean, en la sala Santana 27 de Bilbao, por motivos ajenos al organizador, a ultima hora otro organizador, en esta ocasión Undercover Producciones, les consiguió esta fecha en la Rock Star Live de Barakaldo. Fue una pena que no les pudieran acompañar los teloneros que estaban previsto antes de la cancelación, los catalanes Vortice y Moksha, sobre todo los primeros, a los que nunca he visto en directo.
En esta ocasión los escogidos para encargarse de telonearles, fueron los locales The Name, banda de metal, con cierto aire progresivo y melódico, que llegue cuando ya habían comenzado su actuación. No puedo opinar mucho de ellos, ya que no es para nada mi estilo, pero creo que dentro de sus parámetros no se lo hacen mal, y sonaron bien, versión incluida al difunto Dio. Como apoyo contaron con una decena de fans incondicionales.
Tras el descanso habitual, aparecieron ante una reducida audiencia, algo normal teniendo en cuenta lo precipitado que fue el montaje del concierto, digo yo que seriamos unas 40 personas y en una sala tan grande pues se nota, The Ocean, Estos alemanas venían presentado su ultimo trabajo "Heliocentric" (Metal Blade), en una gira por la península que les ha llevado también a Santander, también montado a ultima hora, Foz y Oporto.
Demostraron ser una pedazo de banda en directo, con ese Post Metal experimental que les caracteriza, y que en su ultimo disco se ha tranquilizado, con una puesta en escena excepcional, donde uno de sus guitarristas tenia problemas físicos, pero a pesar de todo toco sentado en una silla, y muy bien mas movimiento que muchos grupos de pie, ademas el otro guitarrista era todo un showman que parecía que se iba a romper cualquier parte del cuerpo a cada cambio de ritmo de los escorzos que hacia. Principalmente tocaron los mejores temas del Helicoentric intercalado con alguno anterior, pero pocos muy pocos, de hecho aunque me parece que mientras estuvieron en el escenario, estuvieron geniales, creo que el único lunar fue que debieran haber tocado mas tiempo, no hicieron ni un bis, y hombre se que eramos pocos, pero no hubiese estado de mas ese detalle, pero obviando esto ultimo voy a volver a incidir en lo mismo, creo que son una sensacional banda en directo, plasmado perfectamente sus discos.
Tras la cancelación del anterior concierto de The Ocean, en la sala Santana 27 de Bilbao, por motivos ajenos al organizador, a ultima hora otro organizador, en esta ocasión Undercover Producciones, les consiguió esta fecha en la Rock Star Live de Barakaldo. Fue una pena que no les pudieran acompañar los teloneros que estaban previsto antes de la cancelación, los catalanes Vortice y Moksha, sobre todo los primeros, a los que nunca he visto en directo.
En esta ocasión los escogidos para encargarse de telonearles, fueron los locales The Name, banda de metal, con cierto aire progresivo y melódico, que llegue cuando ya habían comenzado su actuación. No puedo opinar mucho de ellos, ya que no es para nada mi estilo, pero creo que dentro de sus parámetros no se lo hacen mal, y sonaron bien, versión incluida al difunto Dio. Como apoyo contaron con una decena de fans incondicionales.
Tras el descanso habitual, aparecieron ante una reducida audiencia, algo normal teniendo en cuenta lo precipitado que fue el montaje del concierto, digo yo que seriamos unas 40 personas y en una sala tan grande pues se nota, The Ocean, Estos alemanas venían presentado su ultimo trabajo "Heliocentric" (Metal Blade), en una gira por la península que les ha llevado también a Santander, también montado a ultima hora, Foz y Oporto.
Demostraron ser una pedazo de banda en directo, con ese Post Metal experimental que les caracteriza, y que en su ultimo disco se ha tranquilizado, con una puesta en escena excepcional, donde uno de sus guitarristas tenia problemas físicos, pero a pesar de todo toco sentado en una silla, y muy bien mas movimiento que muchos grupos de pie, ademas el otro guitarrista era todo un showman que parecía que se iba a romper cualquier parte del cuerpo a cada cambio de ritmo de los escorzos que hacia. Principalmente tocaron los mejores temas del Helicoentric intercalado con alguno anterior, pero pocos muy pocos, de hecho aunque me parece que mientras estuvieron en el escenario, estuvieron geniales, creo que el único lunar fue que debieran haber tocado mas tiempo, no hicieron ni un bis, y hombre se que eramos pocos, pero no hubiese estado de mas ese detalle, pero obviando esto ultimo voy a volver a incidir en lo mismo, creo que son una sensacional banda en directo, plasmado perfectamente sus discos.
viernes, julio 16, 2010
Step Right In
Este post viene con una ración de Hardcore, sin ningún tipo de adorno ni aditivo, desde Europa del Este, que seguramente es uno de los sitios donde menos veces he traído algo, así que os dejo con esta entrada con sabor Polaco.
He encontrado poca información de esta joven banda polaca, pero creo que son bastante interesantes, por lo que os comento alguna cosilla sobre ellos. Provienen de "Lędziny " una pequeña ciudad en el área metropolitana de Katowice, si no estoy mal enterado. Se forman alrededor de 2007 cuando editaron una demo y en junio del 2009 sacan su único trabajo hasta la fecha, un MCD de 5 temas autoeditado por ellos mismos con el titulo "Glory moments of your past". Actualmente creo que andan un poco parados.
Su música se basa en este hardcore old school moderno en la onda de Another Breath, Modern Life is War, que lógicamente son las mayores influencias de la banda. Si te van este tipo de bandas, dales un tiento.
Myspace: www.myspace.com/steprightinhc
Descargar: Glory moments of your past 2009
He encontrado poca información de esta joven banda polaca, pero creo que son bastante interesantes, por lo que os comento alguna cosilla sobre ellos. Provienen de "Lędziny " una pequeña ciudad en el área metropolitana de Katowice, si no estoy mal enterado. Se forman alrededor de 2007 cuando editaron una demo y en junio del 2009 sacan su único trabajo hasta la fecha, un MCD de 5 temas autoeditado por ellos mismos con el titulo "Glory moments of your past". Actualmente creo que andan un poco parados.Su música se basa en este hardcore old school moderno en la onda de Another Breath, Modern Life is War, que lógicamente son las mayores influencias de la banda. Si te van este tipo de bandas, dales un tiento.
Myspace: www.myspace.com/steprightinhc
Descargar: Glory moments of your past 2009
martes, julio 13, 2010
ANOTHER BREATH + FOURSCORE + xPUSSY HOLE TREATMENTx
Pub Palma Beach (Bilbao) 12/07/2010 6€
Siempre es de agradecer que gente como Fekal Criu Chous, se animen a montar cosas, como este concierto, ya que últimamente pocos conciertos de pequeña escala, en cuanto a giras de grupos se refiere, recalan en Bilbao, menos aun entre semana, sino que muchos de ellos van para Donosti o alrededores, así a bote pronto y recientemente me vienen a la cabeza Let me Out, Ramming Speed, The Eyes, Isaiah... esta semana Boom Boom Kid, etc... y no siempre es factible ir hasta allí, ademas del coste que ello supone.
Con prácticamente una hora de retraso comenzó la velada, no se los motivos, pero si no hay retraso no seria un concierto Hardcore. Abrieron la velada los lisboetas xPussy Hole Treatmentx, también conocidos con las siglas PxHxT, y a mi modo de ver, demostraron que les quedan un montón de tablas que coger sobre el escenario, también pudiera ser que solo hicieran una mala elección de sonido, pero es que las voces y la batería sonaban muy alto, mientras el bajo y la guitarra lo hacían mucho mas bajo, ademas en cuanto a la actitud y la puesta en acción si que les falta, ya que el cantante es el único que le pone ganas, y sobre todo, el guitarrista y el bajo parecen totalmente apáticos. Dicho todo lo anterior es una lastima, porque los temas que suenan en su myspace están bastante chulos, mezclando el trashcore clásico de bandas como DRI con otros momentos mas old school.
El siguiente turno corrió a cargo de los Gasteiztarras Fourscore, que al grito de "Gazteiz Hardcore", estos si, ofrecieron un potente sonido en base a un Hardcore muy contundente y basado en su ultimo trabajo "El placer del rencor". La verdad que respecto a la vez anterior que les vi, hace ya su tiempo en Gasteiz con Devil in Me, han mejorado un montón, ayudados también por el mejor sonido que aquella vez, pero creo que han ganado mucho en el directo, sobre todo en la puesta en escena, estuvieron muy bien, a pesar de que la gente, era lunes, no ayudo en exceso.
Los ultimo de la noche en tocar, eran los Neoyorquinos Another Breath, al menos yo personalmente agradezco mucho estas bandas que hacen las giras solas, o con otra como mucho, y no esas giras de tropecientos grupos que están muy de moda últimamente, que en su gira europea recalaban en Bilbao. Tengo que decir a ciencia cierta, que no me esperaba algo tan bueno como lo que vi. El hardcore moderno, que practican estos chicos, en disco me gusto, pero tampoco me termina por matar del todo, sin embargo se marcaron un pedazo de concierto, con un sonido perfecto, una puesta en escena y actitud en el directo ejemplar, y un cantante con una pedrada importante que me encanto dando espectáculo a cada momento. Sus canciones ganaron esa fuerza y rabia que se desprende en un gran directo, ademas que estuvieron perfectamente conjuntados. Un fácil resumen seria, como oí por detrás en alguna ocasión, "Suenan como un tiro". Señores esto si que es forma de empezar una semana.
Siempre es de agradecer que gente como Fekal Criu Chous, se animen a montar cosas, como este concierto, ya que últimamente pocos conciertos de pequeña escala, en cuanto a giras de grupos se refiere, recalan en Bilbao, menos aun entre semana, sino que muchos de ellos van para Donosti o alrededores, así a bote pronto y recientemente me vienen a la cabeza Let me Out, Ramming Speed, The Eyes, Isaiah... esta semana Boom Boom Kid, etc... y no siempre es factible ir hasta allí, ademas del coste que ello supone.
Con prácticamente una hora de retraso comenzó la velada, no se los motivos, pero si no hay retraso no seria un concierto Hardcore. Abrieron la velada los lisboetas xPussy Hole Treatmentx, también conocidos con las siglas PxHxT, y a mi modo de ver, demostraron que les quedan un montón de tablas que coger sobre el escenario, también pudiera ser que solo hicieran una mala elección de sonido, pero es que las voces y la batería sonaban muy alto, mientras el bajo y la guitarra lo hacían mucho mas bajo, ademas en cuanto a la actitud y la puesta en acción si que les falta, ya que el cantante es el único que le pone ganas, y sobre todo, el guitarrista y el bajo parecen totalmente apáticos. Dicho todo lo anterior es una lastima, porque los temas que suenan en su myspace están bastante chulos, mezclando el trashcore clásico de bandas como DRI con otros momentos mas old school.
El siguiente turno corrió a cargo de los Gasteiztarras Fourscore, que al grito de "Gazteiz Hardcore", estos si, ofrecieron un potente sonido en base a un Hardcore muy contundente y basado en su ultimo trabajo "El placer del rencor". La verdad que respecto a la vez anterior que les vi, hace ya su tiempo en Gasteiz con Devil in Me, han mejorado un montón, ayudados también por el mejor sonido que aquella vez, pero creo que han ganado mucho en el directo, sobre todo en la puesta en escena, estuvieron muy bien, a pesar de que la gente, era lunes, no ayudo en exceso.
Los ultimo de la noche en tocar, eran los Neoyorquinos Another Breath, al menos yo personalmente agradezco mucho estas bandas que hacen las giras solas, o con otra como mucho, y no esas giras de tropecientos grupos que están muy de moda últimamente, que en su gira europea recalaban en Bilbao. Tengo que decir a ciencia cierta, que no me esperaba algo tan bueno como lo que vi. El hardcore moderno, que practican estos chicos, en disco me gusto, pero tampoco me termina por matar del todo, sin embargo se marcaron un pedazo de concierto, con un sonido perfecto, una puesta en escena y actitud en el directo ejemplar, y un cantante con una pedrada importante que me encanto dando espectáculo a cada momento. Sus canciones ganaron esa fuerza y rabia que se desprende en un gran directo, ademas que estuvieron perfectamente conjuntados. Un fácil resumen seria, como oí por detrás en alguna ocasión, "Suenan como un tiro". Señores esto si que es forma de empezar una semana.
jueves, julio 08, 2010
Mantisa - Mantisa
CD (Gor Diskak)
Tracklist
1. Zergaitik Utzi Zintuzten?
2. Irabazle Ezezagun
3. Malko Hautsia
4. Zoritxarrez Irribarrez
5. Txuria Beltz
6. Jarri Ote Naiz?
7. Leihorik Gabeko Etxea
8. Ezer Aldatu Ezin
9. Aberatsen Herria
10. Ez Aurrera Ez Atzera
11. Besotik Lotuta Bakarrik
12. Edonoren Zoriona
13. Dena Iluntzen Duen Argia
14. Klika Ezazu Hemen
15. Esaldi Errazen Erdian
16. Arratoi Zikinak
Con nombre de parte de un numero en representación de coma flotante, y hasta aquí vamos a llegar de matemáticas, aparece este grupo, no se si el nombre vendrá de ahí o de otro lado, de la prolífica cantera Zarauztarra, si bien estos no se dedican al ruido. Estamos hablando de Mantisa.
A pesar de que la banda se forma en 2004, desconozco si han grabado alguna maqueta antes, este es su primer disco digamos "serio". Grabado en unos estudios del propio Zarautz, ha sido editado este año 2010, lo cual quiere decir que han estado 6 años para parirlo, eso si editado ni mas ni menos, que por uno de los sellos mas importante, al menos en cuanto a ventas, de Euskal Herria, los pamplonicas Gor Diskak, donde han editado entre otros bandas como Su Ta Gar, Soziedad Alkoholika o Berri Txarrak, que podrán gustar mas o menos, pero son de las bandas mas conocidas de Euskal Herria.
Todo este tiempo de espera ha hecho que nos ofrezcan un disco super trabajado y cuidado, en todos sus aspectos, la verdad es que se nota que se lo han creado con mimo y esmero. Partiendo de unas raíces Hardcore, como los propios miembros, la banda va dando su propio punto vista al Hardcore melódico, melodizando al máximo posible, y al Rock, de hecho en alguna canción a mi se me hacen demasiado melosos. Es cierto también que el disco es uno de esos discos que transmite como alegría, o buen rollo y cosas de este estilo, no se, se me hace perfectos para momentos melancólicos, para hacerte sacar esa sonrisa. Otro aspecto importante es la cuidadísima producción que han conseguido, obsequiándonos así con un sonido muy limpio y claro que yo creo que habrá sido el objetivo de la banda. En ciertos momentos cuando el hardcore melódico como tal, aunque sea muy melódico, se hace notar mas, me recuerdan bastante a la banda Azpeitarra Ezinean.
El trabajo es un trabajo largo, han metido 16 temas en el, un numero bastante amplio y por lo cual dura acerca de 54 minutos, así que como se puede comprobar a pesar de ser su primer disco, no seria por el material compuesto del que disponían. Todas las canciones están escritas en Euskera y tratan sobre las experiencias vividas por parte de los miembros de la banda.
Terminare diciendo también que la presentación del CD, es una señora presentación, en una edición Digipack, siempre queda muy elegante este formato, con bonitas ilustraciones tanto en portada y contraportada, y un amplio libreto con todas las letras de la banda.
Tracklist1. Zergaitik Utzi Zintuzten?
2. Irabazle Ezezagun
3. Malko Hautsia
4. Zoritxarrez Irribarrez
5. Txuria Beltz
6. Jarri Ote Naiz?
7. Leihorik Gabeko Etxea
8. Ezer Aldatu Ezin
9. Aberatsen Herria
10. Ez Aurrera Ez Atzera
11. Besotik Lotuta Bakarrik
12. Edonoren Zoriona
13. Dena Iluntzen Duen Argia
14. Klika Ezazu Hemen
15. Esaldi Errazen Erdian
16. Arratoi Zikinak
Con nombre de parte de un numero en representación de coma flotante, y hasta aquí vamos a llegar de matemáticas, aparece este grupo, no se si el nombre vendrá de ahí o de otro lado, de la prolífica cantera Zarauztarra, si bien estos no se dedican al ruido. Estamos hablando de Mantisa.
A pesar de que la banda se forma en 2004, desconozco si han grabado alguna maqueta antes, este es su primer disco digamos "serio". Grabado en unos estudios del propio Zarautz, ha sido editado este año 2010, lo cual quiere decir que han estado 6 años para parirlo, eso si editado ni mas ni menos, que por uno de los sellos mas importante, al menos en cuanto a ventas, de Euskal Herria, los pamplonicas Gor Diskak, donde han editado entre otros bandas como Su Ta Gar, Soziedad Alkoholika o Berri Txarrak, que podrán gustar mas o menos, pero son de las bandas mas conocidas de Euskal Herria.
Todo este tiempo de espera ha hecho que nos ofrezcan un disco super trabajado y cuidado, en todos sus aspectos, la verdad es que se nota que se lo han creado con mimo y esmero. Partiendo de unas raíces Hardcore, como los propios miembros, la banda va dando su propio punto vista al Hardcore melódico, melodizando al máximo posible, y al Rock, de hecho en alguna canción a mi se me hacen demasiado melosos. Es cierto también que el disco es uno de esos discos que transmite como alegría, o buen rollo y cosas de este estilo, no se, se me hace perfectos para momentos melancólicos, para hacerte sacar esa sonrisa. Otro aspecto importante es la cuidadísima producción que han conseguido, obsequiándonos así con un sonido muy limpio y claro que yo creo que habrá sido el objetivo de la banda. En ciertos momentos cuando el hardcore melódico como tal, aunque sea muy melódico, se hace notar mas, me recuerdan bastante a la banda Azpeitarra Ezinean.
El trabajo es un trabajo largo, han metido 16 temas en el, un numero bastante amplio y por lo cual dura acerca de 54 minutos, así que como se puede comprobar a pesar de ser su primer disco, no seria por el material compuesto del que disponían. Todas las canciones están escritas en Euskera y tratan sobre las experiencias vividas por parte de los miembros de la banda.
Terminare diciendo también que la presentación del CD, es una señora presentación, en una edición Digipack, siempre queda muy elegante este formato, con bonitas ilustraciones tanto en portada y contraportada, y un amplio libreto con todas las letras de la banda.
domingo, julio 04, 2010
Odolaz Blai - Egon hadi lo... ta jango haute
CD (MusikHerria MH69 / DDT Banaketak)
Tracklist
1-Intro
2-Gizakia
3-Burmuin hesiak
4-Ezer ez izateko erarik errezena
5-Bakarra
6-Bizirik hilda zinen
7-Zuen azkenaren hasiera
8-Bihotz iluna
9-Basajaunaren etxea
Una de las bandas mas activas últimamente de Bizkaia, tanto a nivel de dar conciertos, como de publicar diversos trabajos, son Odolaz Blai, provenientes de Las Encartaciones. Hoy vamos a reseñar su ultimo trabajo "Egon hadi lo... ta jango haute" traducido al castellano vendría a ser algo mas o menos así "Estate dormido... y te comerán" si mi Euskera no me deja en ridículo.
Nos encontramos ante el tercer trabajo de la banda, todos ellos entre el año 2009 y 2010, así que tras su primer disco y el siguiente ep, nos presentan aquí su nueva revalida, grabada entre febrero y marzo del 2010 en Zaratuz, junto a Mikel Kazalis (Antestesia, Negu Gorriak, Kuraia) donde últimamente están grabado tanta gente. El disco ha sido editado por MusikHerria, como sus dos trabajos anteriores, y también en esta ocasión por DDT Banaketak.
Tras una introducción hablada, se desprenden 8 poderosos temas donde el Hardcore y el Metal se van dando la mano, en base a poderosos riffs, buenos breakdowns y una potente y desafiante voz. No es fácil buscarles una definición, si tuviera que dar alguna referencia, diría que algo así como unos Sick of It All, mas metalizados incluso con lingotazos crossover. Pero todo no se queda ahí, sino que cuentan con colaboraciónes de amigos, que en canciones como "Zuen azkenaren Hasiera", quizás mi canción favorita del disco, donde a parte de que parece estar hecha a la medida para corearla, surgen voces limpias dándole un aire variado. Así mismo en el ultimo tema del disco "Basajaunaren Etxea" se pueden apreciar tanto colaboraciones de voces femeninas, como una influencia mucho mas notorias de bandas noise rock, es decir, noto claras influencias de Dut ahí, o al menos eso me llega, y es un soplo de aire fresco para acabar el disco.
Las letras de la banda se encuentran íntegramente compuestas en Euskera y luchan contra todo lo establecido, contra el adormecimiento y la alienación a las que nos tienen sometidos, es decir contenido social por los cuatro costados.
Descargar: Egon hadi lo... ta jango haute (2010)
Tracklist1-Intro
2-Gizakia
3-Burmuin hesiak
4-Ezer ez izateko erarik errezena
5-Bakarra
6-Bizirik hilda zinen
7-Zuen azkenaren hasiera
8-Bihotz iluna
9-Basajaunaren etxea
Nos encontramos ante el tercer trabajo de la banda, todos ellos entre el año 2009 y 2010, así que tras su primer disco y el siguiente ep, nos presentan aquí su nueva revalida, grabada entre febrero y marzo del 2010 en Zaratuz, junto a Mikel Kazalis (Antestesia, Negu Gorriak, Kuraia) donde últimamente están grabado tanta gente. El disco ha sido editado por MusikHerria, como sus dos trabajos anteriores, y también en esta ocasión por DDT Banaketak.
Tras una introducción hablada, se desprenden 8 poderosos temas donde el Hardcore y el Metal se van dando la mano, en base a poderosos riffs, buenos breakdowns y una potente y desafiante voz. No es fácil buscarles una definición, si tuviera que dar alguna referencia, diría que algo así como unos Sick of It All, mas metalizados incluso con lingotazos crossover. Pero todo no se queda ahí, sino que cuentan con colaboraciónes de amigos, que en canciones como "Zuen azkenaren Hasiera", quizás mi canción favorita del disco, donde a parte de que parece estar hecha a la medida para corearla, surgen voces limpias dándole un aire variado. Así mismo en el ultimo tema del disco "Basajaunaren Etxea" se pueden apreciar tanto colaboraciones de voces femeninas, como una influencia mucho mas notorias de bandas noise rock, es decir, noto claras influencias de Dut ahí, o al menos eso me llega, y es un soplo de aire fresco para acabar el disco.
Las letras de la banda se encuentran íntegramente compuestas en Euskera y luchan contra todo lo establecido, contra el adormecimiento y la alienación a las que nos tienen sometidos, es decir contenido social por los cuatro costados.
Descargar: Egon hadi lo... ta jango haute (2010)
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
